Konflikt między ograniczaniem inflacji a pogłębianiem recesji gospodarczej

Z teoretycznego punktu widzenia byłoby pożądane, aby proces tłumienia hiperinflacji, megainfłacji i galopującej inflacji łączył się w pewnej fazie z procesem restrukturyzacji produkcji. Oznaczałoby to bowiem, że dokonują się nie tylko zmiany w mechanizmie regulacyjnym, ale także jakościowe zmiany w strukturze gospodarki narodowej. Bez inflacji nie można osiągnąć równowagi rynku i struktury cen zbliżonych do krajów o gospodarce rynkowej, zaś bez recesji nie można dokonać racjonalnych zmian w strukturze gospodarki narodowej podporządkowanej wymaganiom rynku krajowego i międzynarodowego. Gospodarka musi więc przejść przez długotrwałą fazę kathar- sis, czyli dramatycznego oczyszczenia ze wszystkich sztucznych narośli komunistycznego systemu i zniekształconej struktury będącej produktem centralnego planowania. Istnieje niebezpieczeństwo, że w przypadku zbyt skrajnego stosowania metod tłumiących inflację, dochód narodowy w wielkościach realnych może spaść w granicach 20-30%, wówczas gospodarka narodowa znajdzie się w fazie zapaści.

[…]

Inną sferą decydowania są struktury

Decyzje w tym obszarze mogą mieć charakter rozstrzygnięć kompleksowych lub odcinkowych. Te pierwsze związane są z koniecznością dokonania generalnej reorganizacji i zaprojektowania na nowo struktury, te drugie dotyczą wprowadzania do niej zmian fragmentarycznych (powołania nowej komórki organizacyjnej, zlikwidowania jakiegoś istniejącego stanowiska pracy, innego organizacyjnego podporządkowania jakiejś komórki itp.).

[…]

Ekonomiczne podstawy stałego kursu wymiennego walut w latach 1946-1973

Równowaga w bilansie płatniczym kraju zależy nie tylko od równowagi w bilansie han-dlowym i rozmiarów transferu walut obcych do kraju lub za granicę, ale także od stopnia zadłużenia kraju z tytułu zaciąganych w przeszłości kredytów. Powoduje to bowiem nie tylko konieczność spłacenia tych kredytów w określonych ratach i w uzgodnionym terminie, ale także płacenia z tego tytułu należnych procentów. Jest to temat szczególnie aktualny dla Polski, której zadłużenie w 1992 r.wynosiło około 48 mld doi., czyli około 65% wytworzonego dochodu narodowego.

[…]

Decyzje kadrowe w koncernie część 2

Trzecia z omawianych decyzji to typowa decyzja w sytuacji ryzyka. Niepewność związaną z problemem decydent mógł ująć w postaci liczbowej (wielkość zysków i strat oraz prawdopodobieństwo ich wystąpienia). Zbiór możliwych wariantów był kompletny. Nie było jednak wśród nich takiego, który gwarantowałby osiągnięcie zysków. Z każdym wyborem związane było prawdopodobieństwo poniesienia strat, ryzyko niepowodzenia. Było to jednak ryzyko dające się skalkulować, a decydent z całą świadomością akceptował je. Z jego kalkulacji wynikało bowiem, że jednak osiągnięcie zysku jest bardziej prawdopodobne niż poniesienie strat.

[…]

DECYZJE A ZARZĄDZANIE – DALSZY OPIS

Decyzja jest zawsze wyborem jednego z możliwych w danej sytuacji wariantów działania. Wobec konieczności dokonywania wyborów stawiają ludzi sytuacje decyzyjne, czyli takie, które charakteryzuje istnienie wielości (przynajmniej dwóch) możliwych sposobów działania oraz przymus wybrania jednego z nich (nie można jednocześnie zrealizować wszystkich lub kilku).

[…]

Art. 331 § Do zgłoszenia spółki należy dołączyć:

– 1) statut.

– 2) akty o zawiązaniu spółki i objęciu akcji,

– 3) oświadczenie wszystkich członków zarządu, że przepisane statutem wpłaty na akcje zostały dokonane i że przejście wkładów niepieniężnych na spółkę z chwilą jej zarejestrowania jest zapewnione,

[…]

Algorytmy postępowania

Dlatego w obu tych technikach twórczego myślenia tak mocno podkreśla się zakaz krytycznego reagowania uczestników na zgłaszane pomysły. Faza krytycznej oceny następuje po etapie zgłaszania pomysłów, a nigdy w ich trakcie. Chodzi bowiem o „odblokowanie” myślenia, uczynienie go bardziej elastycznym, nie skrępowanym, nie ograniczanym ani hamulcami wewnętrznymi, ani zewnętrznymi.

[…]

Państwo

Państwo może zmieniać zakres swojego działania w zależności od warunków, stop-nia sprawności funkcjonowania rynku, celów społecznych uznanych za istotne w danym okresie historycznym itp. Powinno ono ograniczyć lub zrezygnować z metod działania, jeśli okaże się, że przestały one być efektywne, nawet jeśli w przeszłości cechowały się znaczną efektywnością i skutecznością. O ile to możliwe, metody działań dyskrecjo-nalnych (uznaniowych) powinny być zastąpione przejrzystymi regułami i zasadami po-lityki ekonomicznej.

[…]

Proces formułowania celów organizacji

Istotnym ograniczeniem zewnętrznym w procesie formułowania celów organizacji jest system prawny. Laboratorium chemiczne, w którym można by produkować narkotyki, nie może tego robić bez zezwolenia i kontroli właściwych organów. Żadne przedsiębiorstwo nie może dysponować całością swojego dochodu, ponieważ obowiązujące prawo rozstrzyga, jaką jego część musi przekazać do budżetu państwa w postaci podatków.

[…]

Mechanizm równoważenia popytu na pieniądz spekulacyjny z podażą pieniądza

Rynek obligacji jest rynkiem wrażliwym na spekulacyjną grę ze strony jego uczestni-ków, którzy mają różne oczekiwania. Jedni uczestnicy liczą na wzrost, inni zaś na spadek kursu obligacji. Pierwsi przewidują np., że kurs obligacji będzie rósł i dlatego powstrzymują się od ich sprzedawania. Ograniczają oni w ten sposób podaż obligacji na rynku wtórnym i czekają, aby w momencie najwyższego wzrostu kursu sprzedać je z zyskiem. Drudzy przewidują, że kurs obligacji już osiągnął maksymalny pułap i odtąd będzie spadać. Dlatego zaczynają sprzedawać obligacje licząc, że gdy kurs spadnie do najniższego poziomu, będą mogli odkupić obligacje z określonym zyskiem.

[…]

Prezes „Automatyki”

To samo dążenie do zastąpienia konfliktu współpracą legło u podłoża rozmowy ze związkowcami. Sęk dążył do tego, aby w przyszłości osiągnąć kompromis w sprawie mechanizmów i zasięgu redukcji zbędnego zatrudnienia.

[…]

Kierunki poszukiwań rozwiązań stabilizujących system pieniężny współczesnego świata

– nagromadzenia w bankach prywatnych nawisu dolarowego,

– zadłużenia krajów Trzeciego Świata i krajów postkomunistycznych.

Właśnie one stały się źródłem niestabilności kursu walut. Gwałtowne wahania kursu walut wynikają nie tyle i nie przede wszystkim ze zmian w bilansach handlowych poszczególnych krajów, ile z przepływu pieniądza. Podczas gdy obroty handlu światowego w poiowie lat osiemdziesiątych kształtowały się w granicach 2,5-3 bln doi., to finansowy ruch pieniądza między bankami, dłużnikami i wierzycielami kształtował się w granicach 30-50 bln doi. Zatem nie bilanse handlowe, ale bilanse płatnicze poszczególnych krajów wywierają coraz silniejszy wpływ na zmiany kursów walut. Niezdolność do uregulowania długów działa i działać będzie destabilizująco zarówno na dłużników, jak i na wierzycieli. Niestabilność kursu walut będzie także wpływała na relatywnie wysoką stopę procentową. Żaden z tych problemów nie może być rozwiązany przez poszczególne kraje, chociaż każdy z krajów chciałby je rozwiązać z korzyścią dla siebie. Niezbędna jest tu międzynarodowa współpraca. Najbogatsze kraje świata muszą połączyć swoje wysiłki, aby zmniejszyć skalę płynności kursu walut przez ustalenie stref wahań dopuszczalnych, po których przekroczeniu niezbędna staje się zbiorowa interwencja.

[…]

Polityka kredytowa banków

Kredyt finansowy w gospodarce rynkowej jest rodzajem lokomotywy napędzającej wzrost gospodarczy. W okresie przebudowy systemowej może i powinien być wyko-rzystany do finansowania inwestycji modernizacyjnych, unowocześnienia struktury produkcji, obniżenia kosztów własnych i przezwyciężenia recesji gospodarczej.

Istnieją różne możliwości prowadzenia polityki kredytowej przy mniej lub bardziej aktywnym udziale państwa. Może to być np. normalna polityka kredytowa banków regulowana wysokością dodatniej realnej stopy procentowej bądź preferencyjny kredyt przy korzystnych terminach płatności, a nawet odpowiednio obniżonej stopie procentowej w stosunku do stopy inflacji.

[…]